30 Ocak 2007 - M. Serhan Yücel 

 

Bu ülkenin üçte ikisinin şu veya bu adlar altında oy verdiği “demokrat misyon”, 1946’da doğdu.

 

1950-60 yılları arasında iktidarda kalan Demokrat Parti döneminde siyaset, seçkinler uğraşı olmaktan çıkarak, geniş halk kitlelerine ulaştı.

 

Böylelikle ülkemizdeki siyasi kültüre olumlu etkide bulunulurken, bürokratik-baskıcı devlet geleneğinin yumuşaması ve milli bir ticaret-sanayi burjuvazisinin doğması sağlandı.

 

Tarım reformu, barajlar ve hidroelektrik santraller, eğitim ve ulaşım hizmetlerinin yaygınlaştırılmasının sonucu olarak siyasi yapının katı kalıpları yıkıldı ve Türkiye tarihinin en önemli değişimini yaşadı.

 

Köylü, ‘çiftçi’ oldu.

 

Amele ‘işçi’.

 

Teba ise ‘vatandaş’.

 

***

 

Demokrat misyon’u, Demokrat Parti’den başka, tam anlamıyla hiçbir parti temsil edemedi.

 

Demokrat Parti bile zaman zaman kendi misyonundan uzaklaştı.

 

Önce Adalet Partisi, sonra Doğru Yol Partisi, “demokrat misyon”dan çok, misyonun aldığı oy ile ilgilendi.

 

Gerek AP’nin gerekse DYP’nin, biraz “fırsat düşkünlüğü”nü çağrıştıran bu yanlışları, seçmenlerin “demokrat misyon”dan değil ama “Demokrat Parti”nin devamı iddiasında olan partilerden kopmasına yol açtı.

 

1970’lerde Demokratik Parti, Millî Selâmet Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisi’nin büyümelerinden “demokrat misyon” değil, “demokrat misyonu anlamayanlar” sorumlu idi.

 

80 sonrası da, sırasıyla ANAP’ın, RP’nin, DSP ile MHP’nin ve AKP’nin yükselmesinin sebebi de, seçmenlerin “demokrat misyon”u, “Demokrat Parti’nin devamıyım” diyen siyasal partilerde değil, başka partilerde aramasının sonucuydu.

 

***

 

“Demokrat misyon”u tanımlarken bazı kavramlara ihtiyaç duyarız:

 

“Demokrat misyon”un anahtar kelimeleri millî egemenlik ve millî irade kavramlarıdır.

 

Milletin sıkıntılarını görmek ve bunları çözmek; milletin arzularını, isteklerini, taleplerini iktidar mekanizmasıyla yerine getirmek.

 

Bunların yanı sıra, demokrasi-hukuk-insan hakları üçlüsü, hukuk devleti, teknolojiye ve teknolojik gelişmeye yatkınlık ve istek, pratiklik, komplekslerden arınmışlık, mağduru sahiplenme, devlet ve askere duyulan sevgi ve bağlılık, Osmanlı’dan gelen “emperyal güç” iddiasına dayalı kendine güven, demokrat misyon’a bağlı kitlelerin genlerine işlemiştir.   

 

Tek satır Türkçe yazmadan dünyanın en büyük “Türk Düşünürü-Yazarı” unvanını alan Mevlâna, demokrat misyon’un özetidir.

Şeyh Edebali’den Yunus’a, Yavuz’dan Sinan’a, Akif’ten Talat Paşa’ya kadar bu toprakların evlatları demokrat misyon’un özetidir.

 

Eduard Zuckmayer’den Simoviç’e kadar bizleşen insanları bizden görme demokrat misyon’un özetidir.

 

Sözleri İngilizce olan şarkı ile Eurovision’u kazanınca, Mehmet Aurellio’nun Ay-yıldızlı formayla attığı golle rakibini yenince yollara dökülme eylemi demokrat misyon’un özetidir.

Elvan Abeylegesse’nin rekor kırması için dua edilmesi, içine tam sinmese de Nobel Ödül töreninde gözlerin yaşarması demokrat misyon’un özetidir.

 

Pembe İncili Kaftan, demokrat misyon’un özetidir.

 

Cep telefonları, her evin çatısında görmeye alıştığımız uydular, demokrat misyon’un özetidir.

 

Fabrikalar, okullar, otoyollar, köprüler, barajlar, limanlar demokrat misyon’un özetidir.

 

Elektrik, demokrat misyon’un özetidir.

 

Adnan Menderes, demokrat misyon’un özetidir. Belki de tanımıdır.

 

Herkesin taraf olabildiği, tarafsızlığın sadece “otorite zaafı göstermeyen devlet”e has bir özellik olduğu; çoksesli yapıda taraflara adil davranan “hakem devlet”e duyulan özlemdir demokrat misyon.

 

Oligarşinin siyaset oyunundaki etkinliğinin yıkılmasını, onun yerine “millet faktörü”nün geçmesini istemektir demokrat misyon.

 

***

 

Demokrat Parti’den sonra, Demokrat Parti’yi ve “demokrat misyon”u kullanarak iktidara gelenler, ya kendileri oligark oldular ya da oligarşinin kölesi oldular.

 

Halbuki Demokrat Parti, “milletin sesini, işgalci zümrelerin ve istismarcı politikaların paspası yapmama kavgası” değil miydi?